26 Αυγ 2014

φορτίο





Είναι στιγμές που αναρωτιέσαι
από πού προέρχεται τόση θλίψη…
Κουβαλάς από μικρός ένα φορτίο μελαγχολίας
προστίθενται σταγόνες απογοήτευσης
δόσεις παραίτησης και απαισιοδοξίας …
Καταλήγεις να δανείζεις την ψυχή σου
να επενδύεις ελπίδες και ανάγκες σε όνειρα

Δρόμοι γεμάτοι μίσος, μισαλλοδοξία…
Προσπαθείς να ξεφύγεις από ματιές και λόγια
να δείς ήλιους, ουράνια τόξα… να σώσεις τον εαυτό σου
Και κάπου εκεί στην προσπάθεια χάνεσαι.
Τα όνειρα μπερδεύονται με τα όρια
η αντοχή με την υπομονή, η αγάπη με το μίσος…

Και στο τέλος του δρόμου νιώθεις μόνος…
και η ζωή συνεχίζεται…
κι ο δρόμος οδήγησε σε αδιέξοδο, τα φώτα σβηστά,
στροφές που σε οδηγούν στο χάος…
Ως πότε;    


Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου