Στο βλέμμα δεν υπάρχει η φωνή, ο λόγος, η γνώμη
Κι όμως, είναι ικανό να σε αποθεώσει και να σε λατρέψει
Να ζωγραφίσει για σένα ένα ποίημα, με τα χρώματα της ίριδας
Να πονέσει απ΄την ομορφιά της ψυχής
και στα υγρά κλαδιά των ματιών να σχηματίσει πίνακες καταιγίδας...
Στα σώματα δεν υφίσταται το "πρέπει" και το "μη"
Είναι ικανά να ποτίσουν ολόκληρο δάσος με τους χυμούς τους
Να μετακινήσουν το φεγγάρι και το σύμπαν με τις δονήσεις τους
Να σχηματίσουν μελωδίες θεϊκές με τις κραυγές τους
Να ενώσουν τις πικρές αλήθειες των ατόμων
για να δημιουργηθεί το ένα, το υπέρτατο εκείνο φως της κορύφωσης...
Κι όταν σταματήσουν τον ξέφρενο χορό τους
είναι ικανά να παθιαστούν με τις νότες της ηδονής που απέμεινε
και να ξεκινήσουν πάλι από την αρχή
για να γράψουν την ωδή του πάθους και του έρωτα...

Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου